Аҙаш һүҙҙәр (омонимдар) менән танышабыҙ, уларҙы танып белергә өйрәнәбеҙ

 «ай» (луна) — «ай» (месяц),

«бур» (мел) — «бур» (вор),

 «еҫ» (запах) — «еҫ» (угар)

«беҙ» (шило) — «беҙ» (мы),

«ҡала» (город) — «ҡала» (остаётся),

«көҙгө» (зеркало) — «көҙгө» (осенний)

 
ҠАРТ АЙЫУ 
Эштәр киткәс ҡартайыуға. 
Хәстәр артты ҡарт айыуға. 
Зарланды: 
- Хәл мөшкөл үтә, 
Тик бәлешкә тешем үтә... 
Былай кәңәш бирҙе ҡарға: 
- Ҡапланыр ер тиҙҙән ҡарға. 
Мә, үҙеңә тоҡ, ҡабалан, 
Йый тиҙерәк тоҡҡа балан. 
Айыу быға ауырһынды: 
- Күтәреү ауыр һынды! 
Был һүҙҙәрҙән тауыҡ көлдө. 
Тырнап, үҙе ятҡан көлдө. 
Ғәрсел айыу шартлай яҙҙы, 
Тороп шунда билен яҙҙы: 
- Барам. Ләкин тоҡ бит йөк. Мә, 
Кем күтәрә арҡаһына? 
- Бәй, бәй, - тиҙәр, - үҙең йөкмә! 
- Ҡуй, - ти, айыу. – Арҡа һына. 
Булат Рафиков